Nieufność wobec ludzi może być udziałem każdego psa, nie tylko takiego, który ma za sobą doświadczenie porzucenia, czy pobytu w schronisku. Faktem jednak jest, że tym adoptowanym ten problem zdarza się częściej. W niektórych przypadkach jest to efekt złych doświadczeń, w innych przyczyną jest niedostateczna socjalizacja w szczenięctwie.

Nieufność wobec obcych może objawiać się na różne sposoby. Część psów zwyczajnie unika kontaktu z ludźmi. Starają się utrzymać bezpieczny dystans, a podchodzące osoby uspokajają różnymi gestami: odwracają głowy, oblizują się, wąchają podłoże, przysiadają, podnoszą łapkę do góry. Niektóre ze strachu, na widok obcego człowieka kładą się łapami do góry i lekko posikują – ten gest w szczenięctwie zapewniał im ulgowe traktowanie przez inne psy, w dorosłym życiu stosują go także wobec ludzi. Zdarza się, że nieśmiały pies na widok obcych prezentuje sygnały grożące – warczy, szczeka, próbuje łapać zębami za nogawki. Zazwyczaj właściciele tych ostatnich psów zgłaszają się po pomoc do trenera lub behawiorysty. Tymczasem przesadna nieufność wobec obcych powinna budzić zaniepokojenie właściciela także wtedy, gdy pies po prostu nadmiernie stresuje się w kontakcie z ludźmi. Jeśli sygnały stresu są ignorowane łatwo może dojść do prezentowania agresji – pies po widząc, że uspokajanie nie przynosi spodziewanego skutku zaczyna ostrzegać, że gotów jest do aktywnej obrony.

Rozwiązanie problemu nieufności wobec obcych wymaga czasu i cierpliwości, a także sporej wiedzy o psich zachowaniach i psychologii. Najważniejsze w tym procesie jest dostrzeganie i właściwe reagowanie na sygnały stresu. Dlatego rozpoczynając terapię nieufności wobec obcych warto skonsultować się z doświadczonym trenerem lub behawiorystą. Taka osoba pomoże właścicielom poprawnie zinterpretować mowę ciała psa. Dzięki temu unikniemy sytuacji, w której pies usilnie sygnalizuje potrzebę zwiększenia dystansu od obcego, a właściciel i podchodząca osoba kompletnie jego wysiłki ignorują.

Pojawienie się obcego człowieka powinno być kojarzone z czymś pozytywnym, przyjemnym. Jeśli pies lubi jeść, niech będzie to nagroda w postaci smakołyka. Wielu trenerów i właścicieli psów poleca, by smakołyki podawał obcy, ale na początkowym etapie takie ćwiczenie może być po prostu niemożliwe do wykonania. Na pewno łatwiej będzie, gdy to właściciel nagrodzi psa w sytuacji, gdy zbliża się ktoś obcy.

Warto nauczyć psa grzecznego witania się – najpierw z domownikami. Niech powitanie polega na tym, że pies siedzi przy nodze przewodnika, a inny domownik podchodzi (nie na wprost!, ale po łuku) i głaszcze psa. Jeśli ta umiejętność zachowania spokoju i utrzymania pozycji siad przy powitaniu z członkami rodziny jest dobrze opanowana można poprosić o pomoc obce osoby. Gdy pies siedzi przy nodze właściciela i obcy zbliża się powoli, lekko po łuku, sytuacja przypomina nieco ćwiczenie grzecznego witania się z domownikami. Zwierzakowi jest łatwiej zachować spokój wobec pomocnika, gdyż jest zaangażowany w wykonywanie znanego sobie ćwiczenia z posłuszeństwa. Na początku źródłem nagrody powinien być przewodnik psa, zaś pomocnik nie powinien wyciągać rąk w jego kierunku. W kolejnym etapie osoba podchodząca powinna pozwolić psu obwąchać rękę – i tylko tyle. Nagrodę nadal wydaje przewodnik.

Zdarza się, że pies na widok obcych osób jest tak zestresowany, że nie chce jeść. W takim przypadku należy rozpocząć ćwiczenia w sporym dystansie od ludzi budzących lęk. Warto poszukać innego motywatora niż jedzenie. Dla niektórych psów może to być ulubiona zabawka lub możliwość oddalenia się od obcego człowieka. Ważne, by pokazać psu takie strategie radzenia sobie ze stresem wobec obcych ludzi, które nie stanowią zagrożenia dla nikogo. Zwiększanie odległości od „obiektu” w sposób kontrolowany obniża napięcie psa. Podchodzenie do ludzi połączone z nagradzaniem pozwala stopniowo przysunąć barierę bezpiecznego dystansu do osoby wywołującej lęk.

Jeśli psa stresuje obecność obcych ludzi w jego domu warto w pierwszej kolejności zapewnić mu bezpieczny azyl. Niektórym wystarczy posłanie w ustronnym miejscu. Inne potrzebują własnej klatki lub izolacji w osobnym pomieszczeniu. Bezpieczny azyl to takie miejsce w domu, a którym zwierzę może się swobodnie zrelaksować. Tam nie mają wstępu obcy ludzie, a nawet domownicy nie powinni przeszkadzać mu w spokojnej drzemce. Jeśli decydujemy się na korzystanie z klatki lub zamykanie psa w osobnym pomieszczeniu trzeba wcześniej przeprowadzić trening klatkowy, który spowoduje, że zamknięcie nie będzie karą, a przyjemnością. Generalnie istnienie bezpiecznego azylu nie zwiększa zaufania psa do obcych ludzi, ale powoduje, że zestresowany obecnością gości pies ma możliwość wyciszyć się.

Psy zachowujące się agresywnie wobec gości w domu powinny być izolowane na czas ich wizyt. To uniemożliwi wzmacnianie tego rodzaju zachowań. Ważne, by zamykać takiego psa zanim goście wejdą do domu, czy zapukają/zadzwonią do drzwi. Ich przybycie nie może kojarzyć się zwierzęciu z nieprzyjemnym doświadczeniem, jakim jest oddzielenie od domowników, a to z kolei może prowadzić do jeszcze gwałtowniejszych reakcji na widok gości w progu.

Ważnym elementem terapii lęku wobec ludzi jest karmienie psa z ręki. Bliska obecność przewodnika podczas posiłku oraz ludzka dłoń skojarzona z dobrym jedzeniem stanowią podstawę do dalszych ćwiczeń. Przygarniętego psa, niezależnie od jego historii, warto karmić z ręki przez pierwsze 2-3 tygodnie. Dobrze, jeśli to ćwiczenie wykonują kolejno wszyscy domownicy, a z czasem także bliżsi znajomi. Można poprosić także zaprzyjaźnionego weterynarza oraz spotykanych na spacerze psiarzy o pomoc przy oswajaniu psa z ludźmi. W ćwiczeniach z obcymi lepiej zaczynać od tego, że to pies zbliża się w ich kierunku, za podejście jest nagradzany ulubionym smakołykiem.

Nieufność wobec obcych przez niektórych właścicieli jest cechą pożądaną. Tym nie mniej trzeba wziąć pod uwagę, że jej skutkiem ubocznym jest stres w obecności ludzi nie będących domownikami. Trzeba pamiętać o tym, że pies, zwłaszcza taki „ po przejściach” nie musi kochać każdego przechodnia na ulicy. Ważne jednak, by czuł się w jego obecności komfortowo i zachowywał jak dobrze ułożony pies.

Style Setting

Fonts

Layouts

Direction

Template Widths

px  %

px  %